Yapma Cennetler
Charles Baudelaire
"Ortak bir yanları olduğu için, aynı makalede hem şaraba hem de esrara değinmeyi düşündüm: İnsanın aşırı sanatsal gelişimi. Sağlıklı ya da tehlikeli olsun, kişiliğini çoşturan bütün maddelere karşı insanın taşıdığı çılgın eğilim, onun yüceliğini gösterir. O, her zaman umutlarını kızıştırmak ve sonsuzluğa yükselmek için can atar. Ama sonuçları göz önünde tutmak gerekir. "Şarap iradeyi coşturur; esrar hiçe indirir. Şarap fiziksel bir destektir; esrar bir intihar silahı. Şarap insanı iyi yapar ve topluma karıştırır; esrar soyutlar yalnız yaşatır. Biri çalışkandır; öbürü özünde tembeldir (gerçekten, bir çırpıda cenneti ele geçirdikten sonra, çalışmak, çift sürmek, yazmak... neye yarar, kaç yazar). Şarap halk içindir ve onu içmeye layık olan içindir; esrar yalnızlık sevinçleri sınıfına girer, işsiz güçsüz sefiller için yaratılmıştır. Şarap yararlıdır, verimli sonuçlar sağlar; esrar yararsızdır ve tehlikelidir"

Fransız yazınının aykırı, ama aynı zamanda önemli köşetaşlarından biri olan Baudelaire, Yapma Cennetler adlı eserinde insana dair hazları dert edinerek, kendine özgü bir uslupla tartışır ve yukardaki sonuçlara ulaşır.

Baskı Tarihi: 2008
Yayınevi: Telos Yayıncılık
197 sayfa
ISBN: 9789755450521
Özgün Adı: Les Paradis Artificiels

Okur Yorumları

Değerlendirme eklemek için olmanız gerekiyor.

    Bu kitabın dahil oldugu listopediler

    İçerik...
    9 Nisan 1821’de, Paris'te dünyaya gelen Baudelaire, 1827'de babasının ölümü sebebiyle mutsuz bir çocukluk geçirdi. 1839'da, okuduğu okuldan, displinsizlik sebebiyle atılan Baudelaire, ailesi tarafından hukuk öğrenimi görmeye zorlanmasına başkaldırarak, Quartier Latin'de, bohem bir hayat yaşamaya başladı.
    1846'da, Les Fleurs du Mal (Kötülük Çiçekleri) adlı kitabına girecek şiirlerini yazmaya başlayan Baudelaire, 1847'de Edgar Allan Poe'yı keşfederek, çocukluğunda öğrendiği İngilizce bilgisiyle, Poe’nun eserlerini Fransızca’ya çevirmeye başladı.
    1848'de devrimcilerin yanında yer alan, ancak hayal kırıklığıyla sonuçlanan bir deneyim yaşayan Baudelaire’in, 1857'de, Théophile Gautier’e adadığı, Kötülük Çiçekleri adlı kitabının, Normandiya, Alençon’daki, yayıncı olan arkadaşı, Auguste Poulet-Malassis tarafından yayınlanmasının ardından, eserin içindeki altı şiir, kamu ahlakına aykırı bulunduğu için, Baudelaire hakkında dava açıldı.
    Yazdığı şiirlerdeki üslubu nedeniyle, ahlaksızlıkla suçlanan Baudelaire, aynı yıl, üvey babasının da ölmesi üzerine, annesine tekrar yaklaşmaya çalıştı.
    1860’da yayınlanan, Yapay Cennetler adlı eserde de uçlarda gezinen bir kişilik sergileyen Baudelaire, bir tür otobiyografi olan, Çırılçıplak Soyulan Yüreğim üzerine çalıştığı ve 1862’de, Le Spleen de Paris (Paris Sıkıntısı) adıyla, düzyazı şiirlerini yayımladığı sırada frenginin yan etkilerini gittikçe daha fazla hissetmeye başladı.
    İki yıl kaldığı Belçika’dan dönüşünde felç olan sanatçı, 31 Ağustos 1867’de, Paris’te, öldü. Charles Pierre Baudelaire, Paris Cimetière du Montparnasse'a gömüldü.
    Hayatta olduğu sırada, kurulmakta olan modern Paris'in metropol yaşantısı üzerine inşa ettiği edebiyatı ve eleştiri yazıları, yenilikçi estetiğin başlangıcı sayılan Baudelaire, 20. yüzyıl edebiyatının en etkili öncülerinden oldu.
    Klasik geleneğe ve egemen modernizme karşı, asi ve reazlizme baş kaldıran bi görüntü çizen Baudelaire, şiirlerinin yasaklanmasına kadar varan düşmanlıklar uyandırdıysa da, bu sorgulayan ve kabullenmeyen uslubu avangard sanat ve edebiyatın temelini oluşturdu.

    Charles Baudelaire'nin bazı kitapları

    Bu kitabı paylaş

    En yukarı git